749 - Alela Diane "To be Still"

Alboume lumineux.
Entrez dans la lumière.
Aurore boréale avec chaleur.

748 - Bobo Stenson Trio "Cantando"

Le chant parfait d'un trio qui nous propose une épure sereine sans faire dans la facilité et sans renoncer pour autant à mettre ses pas dans ceux qui les ont parfois précédés, pour une relecture, sans rechercher des effets, mais sur le fil aussi.
Ce n'est pas un alboume de l'apaisement, mais à l'écoute, c'est bien cette forme supérieure d'émotion qu'il induit, progressivement, par touches délicates et subtiles, tout en nuances.
Autant dans les reprises que pour les compositions / improvisations personnelles, c'est là un hommage superbe à l'amour de la musique, et de tous ceux qui ont un jour tracé des lignes, ouvert des voies, offert des sons.

Bobo Stenson : piano / Anders Jormin : contrebasse / Jon Fält : batterie

01. Olivia / 02. Song Of Ruth / 03. Wooden Church / 04. M / 05. Chiquilín de Bachín / 06. Pages / 06. Don’s Kora Song / 08. A Fixed Goal / 09. Love, I’ve Found You / 10. Liebesode / 11. Song Of Ruth, var.

747 - Dans l'enclos de GAZA - Un reportage BD de Patrick Chappatte

Téléchargez ici la version complète de cette bande dessinée
© Dans l’enclos de Gaza est ici proposé à l’usage privé des lecteurs de Courrier international.
Tout autre diffusion ou reproduction, toute utilisation publique, par quelque procédé que ce soit est interdite.

746 - Le vrai visage d'un "béké" : racisme & colonialisme

Un reportage sur les "békés" enflamme la Martinique
LEMONDE.FR | 13.02.09 | 12h12 • Mis à jour le 13.02.09 | 16h47

C'est un reportage qui fait grand bruit, dans une Martinique en pleine crise sociale, en grève depuis huit jours "contre la vie chère". Diffusé vendredi 6 février par Canal+, Les Derniers Maîtres de la Martinique, est un reportage de Romain Bolzinger sur les héritiers blancs des premiers colons installés sur l'île avant la Révolution Française.
Alain Huygues-Despointes, un des "békés" interrogés, regrette que les historiens ne s'intéressent pas "aux bons côtés de l'esclavage" et explique "vouloir préserver sa race". "Quand je vois des familles métissées avec des Blancs et des Noirs, les enfants naissent de couleurs différentes, il n'y a pas d'harmonie", déclare-t-il.

La vidéo de ce reportage est encore (mais pour combien de temps ?) visible sur le site du Monde. Un reportage où l'on apprend des choses très dérangeante, voire plus.

745 - Tata rapporteuse

Total soutien à Tata rapporteuse !

744 - Daniel LEVIN 4 tet "Blurry"

01/ Law Years
02/ Improvisation II
03/ 209 Willard Street
04/ Cannery Row
05/ Untitled
06/ Relaxin( With Lee
07/ Sad Song
08/ Blurry

Musique de chambre et jazz impro expérimental.
Belle musique inventive et procédant par strates, puisant loin mais remontant vite à la surface, et même au-dessus de la surface.
Il y a des sons stupéfiants.
Des supports envoutants.
De la mélancolie, et une sorte de mise en perspective de nos sorts peu enviables.
En musique.
Ceci est un interprétation, libre de droits.

Les 4 musiciens ne jouent que très peu ensemble, comme s'ils s'interdisaient une plénitude atteignable, alors qu'ils en possèdent toutes les clés.
Censure du serein, mise en exergue des manques.
Musique magistrale.
L'intime y côtoie parfois un forme de douleur latente, une fragilité sur le fil. Lente mélopée d'une lointaine absence, mise en sons de nos béances absurdes.
Lointaines errances, rencontres suspendues, couloirs sans limites, absences.

Daniel Levin: cello
Nate Wooley: trumpet
Matt Moran: vibraphone
Joe Morris: double bass.

743 - Jon Hassel "Last night the moon came dropping its clothes in the street"

Le retour du Maître.
Préparez-vous.
Il art-pente encore et toujours ces chemins défrichés il y a 25 ans.
Même sa longue absence s'inscrit dans ce parcours.

742 - Headless Heroes " The silence of love"

Ce sera la contribution du passant à la voix (très très belle) de l'interprète de ces chansons (des reprises).
Alors qu'elle pourrait facilement mettre son nom en avant, eh bien non.
Alboume serein.
Donc, pas d'abus de mots.
Ecoutez.
Et ainsi, vous allez réécouter. Je le sais.

741 - Tom Waits "The ghost of Tom Waits"

01 - Walk Away (Tom Waits & Southside Johnny With La Bamba's Big Band)
02 - Way Down In The Hole
03 - Walking For Rotoscoping (Vignette)
04 - Skeleton At The Feast (Tom Waits Project)
05 - Little Pollyanna (Kristy Kruger)
06 - Spacious Thoughts (N.A.S.A.) (Tom Waits & Kool Keith)
07 - All The World Is Green
08 - The Ghost Of Tom Waits (Tom Waits & Rolling Stones)
09 - John The Miser (Tom Waits Project)
10 - Goin Out West (Cynthia Witthoft)
11 - Falling Down The Lane
12 - Anywhere I Lay My Head
13 - Tom Waits At The Barber
14 - If Tomorrow Comes (Tom Waits Project)
15 - Too Ruff (Sandy Dillon)
16 - Til The Money Runs Out
17 - Singapore
18 - When The Saints Go Marching In
19 - Valuta (Tom Waits Project)
20 - I'm A Bride (Monique Maion)
21 - It's Alright With Me
22 - Come On Up To The House
23 - Do You Know What I Idi Amin (alternative take)
24 - Don't Wait For Tom (Over The Rhine)
25 - Mr. Henry

Rien d'officiel, juste un truc qui tourne sur tous les sites de téléchargements.
Donc, pourquoi pas en passant ?

(d'ici à ce que cela ressemble à cette histoire de faux concert de Daft Punk - oui, même le passsant s'informe de la vie trépidante des fans de Shangaï de Daft Punk, passionnant !)

740 - Bill Frisell "Ghost Town"

Si vous croyez tout savoir sur la guitare, voilà de quoi détruire cette certitude.
Vous ne savez rien.
De rien. Comme moi.
Comme l'immense Jimi, Bill sculpte.
Construit des paysages.
Fabrique des sons.
Ni jazz, ni rock, ni rien de tout cela, mais plus que tout.
Là.

739 - Jamie Saft "Black Shabbis"

Alors là, après des trucs assez "rangés", voilà que Jamie Saft emprunte les anciens chemins du heavy métal "jewish style".
Je vous laisse écouter ce que cela explose, sourd, dur, pesant, lourd.... métal, quoi ! Musique explosive, à mettre dans toutes les oreilles....

Encore un coup de la bande à Zorn.

1. Black Shabbis—The Trail of Libels
2. Blood
3. Serpent Seed
4. Der Judenstein (The Jewry Stone)
5. Army Girl
6. King of King of Kings
7. Kielce
8. Remember
9. The Ballad of Leo

Frank Mr. Dorgon : Vocals
Trevor Dunn : Bass
Bobby Previte : Drums
Jamie Saft : Guitar, Bass, Vocals, Organs, Mellotron, Optigan, Synthesizers
Vanessa Saft: Vocals
Mike Pride: Drums
Dmitriy Shnaydman : Drums

738 - Cyminology "As ney"

As Ney
Niyãyesh
Kalãm / Dassthã / Delbasstegi
Sendegi
Por Se Ssedã
Nãgofte
As Ssafar
Ashkhã

Cymin Samawatie, voix
Benedikt Jahnel, piano
Ralf Schwarz, contrebasse
Ketan Bhatti, batterie & percussions

Les doux et beaux chants persans.

Pour plus d'infos, veuillez vous munir de votre traducteur favori.

گروه سيمينولوژی با ترکيبی از موسيقی جاز و اشعار عرفانی ايرانی، طی چند سال اخير موفق به جلب نظر بسياری از منتقدان وهواداران موسيقی جاز در آلمان و ديگر نقاط دنيا از جمله کره جنوبی شده است.اين گروه چهار نفره (سيمين سماواتی : خواننده و آهنگساز، بنديکت يانل : پيانو، رالف شوآرتز : کنترباس، کتان باتی: درامز) از سال 2002 ميلادی بطور مداوم در بسياری از فستيوال های موسيقی جاز آلمان برنامه اجرا کرده و چندين جايزه مانند جايزه موسيقی جاز و بلوز برلين را به خود اختصاص داده است.

موسيقی اين گروه مورد ستايش بسياری از نشريه های معتبر موسيقی جاز آلمان قرار گرفته است.

نشريه Jazzpodium درباره اين گروه نوشته: ".... گروه چهار نفره ای که موفق شده کلام و فرهنگ موسيقی ايران باستان را با موسيقی جاز بياميزد ... شايد اين بهترين راه برای ساختن پلی بين اين دو فرهنگ باشد ... جريانی بسيار مفيد برای موسيقی معاصر جاز در صحنه موسيقی آلمان."

نشريه Jazzthing نيز درباره گروه سيمينولوژی می نويسد: " گروه سيمينولوژی حسی جادويی می آفريند که شما را به رقص وا می دارد و لبخندی بر روی لبانتان ترسيم می کند. موسيقی اين گروه سرشار از فعل و انفعال پر احساس بين چهار نوازنده است همراه با صدای الهام بخش سيمين سماواتی که با لطافت صدای خود شما را تا آخرين لحظه به سکوت وا می دارد."


اولين آلبوم گروه مجموعه ای از اجراهای زنده موسيقی آنها با نام Get Stronger بود که درسال 2002 ميلادی به بازار ارائه شد و اولين آلبوم استوديويی اين گروه با نام Per Se در سال 2005 راهی بازار شد.

سيمين سماواتی خواننده گروه، متولد 14 ژانويه سال 1976 ميلادی در شهر برانشوگ آلمان است. او دوازده ساله بود که نواختن پيانو را آغاز کرد و يک سال بعد شروع به آموختن آوازخوانی کرد و در گروه های مختلف کر می خواند.

در سال 1992 سيمين همراه با رالف شوآرتز نوازنده گيتار (که بعدا نوازنده کنترباس گروه شد) گروه دو نفره RACY را تشکيل داد. اين دو در چندين شهر آلمان مشغول به اجرای موسيقی خود شدند و به اين ترتيب هسته مرکزی گروه شکل گرفت.

چندی بعد در سال 1995 سيمين به مدت چهار سال به تحصيل موسيقی کلاسيک و نواختن پيانو، درامز و همينطور آواز خوانی در Hochschule fur Musik und Theater شهر هانوور پرداخت. در طول اين زمان سيمين علاقه خود را برای موسيقی جاز از دست نداد و از اين رو از سال 2000 تا 2005 در Hochschule der kunste مدرسه هنری شهر برلين آواز خوانی در سبک جاز را فرا گرفت.

ديگر اعضای گروه نيز هر کدام به نوبه خود نوازنده های ماهر و مسلطی هستند که در نواختن ساز موسيقی خود مهارت ويژه ای دارند و بارها موفق به کسب جايزه از سوی آکادمی های موسيقی آلمان شده اند.

Per Se آلبومی است در سبک Vocal Jazz که از قابليت و مهارت بالايی برخوردار است. در آن از اشعار خيام، حافظ و محمود ميرزايی به جای ترانه ها استفاده شده که به فارسی با صدای جذاب سيمين سماواتی اجرا شده اند.

سازها بطور پراکنده تنظيم و ضبط شده اند در نتيجه موسيقی برای خواننده جای نفس کشيدن باقی می گذارد. آلبوم بطور کل حال و هوايی اروپايی دارد و تمايلی آنچنانی به موسيقی جاز مرسوم آمريکايی ندارد. برای مثال نمی توان آن را در کنار آلبوم Diana Krall گذاشت، Per Se از جنسی ديگر است. اين از طرفی بدليل اشاره هايی است که به موسيقی کلاسيک در موسيقی آلبوم وجود دارد و از طرفی ديگر ريشه در ريتم هايی دارد که باتی دارمر گروه می نوازد. ريتم های او در سبک جاز سنتی نيستند. ريتم های درامز، مينيمال (حد اقل) هستند ولی همراه با کنترباس شوآرتز قسمت ريتم گروه را با مهارت و خلاقيت پر می کنند.

اولين نقطه قوت آلبوم Per Se و گروه سيمينولوژی بيش از هر چيز ديگر داشتن صدای مخصوص به خود است. به اين معنی که آلبوم و موسيقی گروه را بطور مشخص با گروه ديگری نمی توان مقايسه کرد بلکه فقط تاثيرات آنها از ديگر نوازندگان و سبک های موسيقی جاز را می توان بيرون کشيد و يا نشان داد.

برای مثال شباهت سبک اجرای خواننده گروه، سيمين را می توان با Bobby McFerrin مقايسه کرد و يا در پيانوی يانل، می توان تاثير شايد غير مستقيمی از پلی ريتم های Dave Brubeck يافت.

به عبارت ديگر بعد از شنيدن اين آلبوم برای اولين بار و جذب موسيقی آن به راحتی می توان اين گروه را از ميان انبوه گروه های هم سبک جدا کرد. اين امر تنها هنگامی ميسر است که اعضای گروه کاملا مسلط و از هماهنگی منسجمی بر خوردار باشند.

نکته دوم لطيف و ساده بودن آلبوم است. ساده بدين معنا که ملودی ها و موتيف های موسيقی بيش از اندازه آرايش نشده اند. هر قطعه به طور روان به قطعه بعدی می پيوندد. اين نشانه قدرت ساختن و پرداختن موسيقی توسط آهنگساز و نوازنگان است. گاهی دانستن اين که چه نتی را نبايد نواخت سودمندتر است.

ملودی زبان فارسی هنوز محور مرکزی برای هارمونی موسيقی سيمينولوژی نيست. اشعاری که سيمين می خواند اگر چه به زبان فارسی هستند ولی در قالب ريتم ها و هارمونی موسيقی جاز اجرا می شوند. استفاده اشعار ايرانی به زبان فارسی هنوز به صورت تزيینی است. اين شيوه کاملا متفاوت با آهنگسازان موسيقی جاز ده 50 - 60 ميلادی است که از ملودی های موسيقی غير آمريکايی به صورت خالص استفاده می کردند و در نتيجه هارمونی می بايست خود را با آنها تطبيق می داد. يکی از بهترين نمونه اين آميختگی ملودی و هارمونی را در کار Gil Evans و Miles Davis در آلبوم Sketches of Spain سال 1959 می توان يافت.

دومين آلبوم گروه سيمينولوژی در سال 2007 به بازار ارائه خواهد شد.

Sur le site de la BBC
(s'il y a un traducteur...)

737 - Johannes Enders "Dome"

The Essence Of A Day, Part 1
The Essence Of A Day, Part 2
Her Favorite Chord
Kameido
Leaving Cathexis
Rain At Night
One Of 8 Views
Cascade Remix
Organ Trian Intro
Organ Train
No Hope / Then Hope Again

Johannes Enders : tenor saxophone, bass clarinet, alto flute, electronis, phillicorda organ
Nils Petter Molvaer : trumpet
Uli Wangenheim : bass clarinet
Ralf Schmidt : church organ
Saam Schlamminger : dohol, tomback, electronics
John Hollenbeck : drums, percussion

Quand des musiciens d'horizons différents se "frottent" au sacré, qu'ils viennent du jazz, de la musique improvisée et de toutes ces sonorités et ces textures qui, parfois, nous font changer de chemins...
Cet alboume est une invitation à ne pas trop chercher des chemins incertains. Une invitation a parfois se mettre en pause.

Recommandé.

736 - Nina Nastasia "Dogs"

Alboume de 1999.
Réédité.
Il était temps.

Les premières fois sont uniques.
Paroles et musiques intimistes, mais dans le bon sens du terme, avec parfois colère.

735 - ZU "Carboniferous"

A écouter à fond, au moins une fois.
Et plus, si affinité.

Ce trio est un cri.

La question n'est pas celle d'aimer ou pas, mais de laisser le cri s'exprimer.
Et là, question cri.... !